Eiland Rhodes – plaats Lindos (Griekenland)als uitgangspunt voor Ervaringsverhaal

In 2012 hebben mijn vrouw en ikzelf voor het laatst dit eiland vlak bij Turkije bezocht, maar wat een warmte en mooie natuur straalt daar van uit, en wat een geschiedenis die ver terug gaat. Het verhaal wat er schuil gaat achter de geschiedenis is mijn uitgangspunt om ook mijn verhaal te gaan vertellen op de site, zoals die opgeschreven is in het boek wat ik uitgaf in 2009 ( Schizofrenie als levensweg)
Dit is een vooraankondiging van het verhaal wat ik ga vertellen in hoop ik een stuk waarin ik uiteenzet wat leven met een psychotische kwetsbaarheid in houd en nog steeds mee moet dealen, en raakt nooit op, maar wat ik er voor terug krijgt is met geen pen te beschrijven. Geluk, warmte, respect, en gelijkwaardigheid en vrijheid zijn zo van die thema`s die mij toegekomen zijn, en waar ik veel kracht uit haal.

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

RESPECT….

Wat kan de samenleving hard zijn af en toe, en mensen kwetsen elkaar elke dag.

Waar is het respect gebleven, of de liefde van de mens waar we het respect door tonen.

We hebben het ver weg gestopt, om onze eigen belangen maar voorop te zetten.

We walsen over vele mensen heen, om onze eigen belangen meer te doen gelden.

De kwetsbaarheid die een mens bezit, zouden veel meer op de voorgrond moeten staan.

Iedereen heeft zijn zwakheden, die mogen we ook kenbaar maken voor de ander.

We moeten voor de ander altijd de sterkere zijn, maar dat is niet de werkelijkheid.

De werkelijkheid is, dat door het ego wat we hebben we nooit aan de puurheid van onszelf toekomen. De puurheid van jezelf zit hem in de zwakheden van jezelf te aanvaarden, en te accepteren dat die ander die ook heeft. Daar ben je geen slecht mens door, maar juist een die het puren van je eigen persoon laat zien. De wereld is van nature niet slecht, maar wordt slecht gemaakt, doordat we over andere belangen heen ons eigen ego voorop stellen.

Een vriend als reddende engel in een verwoestend Haïti

Opgedragen aan een goede vriend” F. L.”

Soms kom je in je leven iemand tegen, die oprechtheid en respect hoog in het vaandel heeft staan. Als hij dan op een dag uitgezonden wordt naar een rampgebied zoals Haïti, leef je in oprechtheid met hem mee.

Het is niet te bevatten, wat een inpact het kan hebben op iemand die je zo na aan het hart staat. Haïti de woestenij op aarde op dit moment, met vele doden en gewonden. Het zijn allemaal mensen net zoals als wij, die het geluk proberen na te streven, niks meer en niks minder. Toen we elkaar opbelde op woensdag 13 januari, was hij aan het pakken om weg te gaan naar het rampgebied, op stel en sprong. 24 januari 2010 kwam hij terug op Nederlandse bodem, met een bagage die veel voller zat dan daarvoor.

Dit is iets wat een ieder niet koud laat, maar ook beseffende dat een ramp een ieder kan treffen ook dichtbij. Laten we inzien dat liefde een gift is, zonder  geld of een cadeau.