“ervaring schizofrenie samen delen” kwam 7 jaar geleden uit in de maand van Schizofrenie

In maart 2011 tijdens de maand van Schizofrenie kwam het tweede boek uit van Maarten van Nieuwkerk. In deze maand werd ook zijn werken die in het boek voorkomen geëxposeerd in de hofboerderij te Wateringen. Deze Expositie was genaamd “de Rijke waarde van het leven” Hier nog even een terugblik op deze waardevolle maand in 2011.

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Advertenties

Interviews Jan Mostert Ervaringswerker GGZ Delfland

Heb Jan sinds een paar jaar leren kennen, en heeft het hart op de goede plaats, wat een levenswijsheid en energie heeft Jan, die nu werkzaam is als Ervaringswerker bij GGZ Delfland, en bij Brijder verslavingszorg. Hierbij een inkijk in zijn rugzak in de vorm van twee interviews.

Psyche & Brein 01-2018

Primeur 02-2018

ZDF TV maakt opname bij Ggz Delfland

De Duitse ZDF maakte vandaag opname bij Ggz Delfland met als item de VR (virtual reality) behandeling die Ggz Delfland uitvoert. Uit onderzoek blijkt dat deze therapie helpt bij angsten en andere kwetsbaarheden waarin angst en durf een grote rol speelt.
Hierbij een impressie, en binnenkort een link naar het progamma “ heute in Europa” waarin Edwin en Elsbeth geintervieuwd worden door Britta Berhend journalst van de ZDF.


Opname ZDF TV “Heute in Europa” bij GGZ Delfland te Delft

Deze week worden er opnames gemaakt voor de Duitse Zender ZDF met het programma Heute in Europa. Edwin en psycholoog Elsbeth Zandee wordt geïnterviewd naar aanleiding van de VR- onderzoek behandeling die hij heeft ondergaan bij Ggz Delfland. Dit onderzoek is 9 februari gepubliceerd in de Lancet zie blog hieronder op de site. De film naar aanleiding van dit onderzoek, staat ook in datzelfde blog hieronder.

Ggz Delfland : “Virtual reality onderzoek werkt ( Nederlandse versie)

http://www.gedachtenuitpluizen.nl/nieuws/cognitieve-gedragstherapie-ondersteund-exposure-oefeningen-virtuele-omgeving-vr-cbt-wordt-goed-getolereerd-en-vermindert-paranoia/

Gedachtenuitpluizen site staat deze link met verwijzing lancet artikel in het Nederlands

Er staat onderin een link naar een docu film over deze behandelmethode met de virtual reality bril. Met deze link kan je de docufilm ook openen.

Student Howie the harp doet snuffelstage bij Ggz delfland

Een student van Howie THE harp heeft vandaag zijn snuffelstage gedaan bij FACT team Delft van Ggz Delfland. Heeft een inkijk kunnen krijgen hoe we werken en hoe mooi onze accommodatie is om je herstel als client verder in te zetten. Museum, kapel, dagbesteding, grandcafe, tuin, boerderij, kannel, wandelpark, sport, enz is allemaal aanwezig. Heeft ook even met een VR bril geoefend hoe dat werkt. Al met al gaf de student aan een mooie waardevolle dag te hebben gehad. Student begint eind maart met zijn stage voor FACT Delft voor 6 a 8 maanden. Heeft er veel zin in.

Van separatie cel naar werken met je ervaring

Heb vrijwillig 6 dagen in 1991 in een separatie cel doorgebracht i.v.m. psychotische episode, kon niet op de afdeling functioneren, het enige lichtpuntje was de hulpverlener die het goede contact maakte bij het brengen van me eten te roken en om een praatje te maken. Veel is er gepasseerd, zoals rouwverwerking, acceptatie, verlies van contacten, onveiligheid, en onzekerheid over de toekomst. Waar kon je je nog aan vastklampen? als niet iedereen meer in je geloofde dat het nog goed zou komen. Als je in zo`n situatie zit, is het belangrijk dat je het geloof in jezelf probeert vast te houden. Op dit moment kunnen collega`s, vrienden, familie, kennissen en cliënten niet geloven dat ik toen in 1991 er zo erg bij heb gelopen, maar zal altijd op blijven wijzen en letten waar ik vandaan gekomen ben. De hoop en vertrouwen voor Familie van cliënten moet blijven bestaan, en die zal ik altijd aansturen om dat ook te behouden. Hoe meer je de openheid over je kwetsbaarheid kenbaar maakt hoe vrijer en opener je voelt in het leven. Je kan mensen kwijt raken, maar je krijg er wel waardevolle contacten voor terug. Volg je pad van je gevoel, en grijp je kansen om je ziel met je kwetsbaarheid openbaar te maken voor je vertrouwden en onvertrouwde omgeving, want dat is wat ieder mens die met de psychiatrie in aanraking komt uiteindelijk wil. Ben op dit moment werkzaam als ervaringsdeskundige voor GGZ Delfland te Delft voor een FACT team wat cliënten behandeld met psychotische stoornissen en/of verslaving.
Wat een fijn en krachtig team wat ik altijd vanaf het begin gewaardeerd heb in het opzicht van ooit verlangen naar zo`n team van toen ik nog opgenomen was in 1991. Waren er toen maar zulke teams waar de verschillende disciplines dicht bij elkaar stonden, en snel kon schakelen waar nodig is. Nu zijn Ervaringsdeskundige hier goed ingebed, maar soms moet er in verschijnende instellingen nog erg gestreden worden voor de functie ervaringsdeskundige. De cultuuromslag van herstelzorg is nog niet helemaal doorgedrongen in het personeelsbestand van de verschillende instellingen. GGZ Delfland de instelling waar ik voor werk is dat gelukkig steeds meer gaan waarderen, en het beleid daar goed op gaan aanpassen.

De natuur als levensbron

SANYO DIGITAL CAMERA

Waar kunnen we al dit moois aanschouwen? kijk om je heen en geniet van het moment wat je ziet, en neem het in je op. We kijken er veel langs heen, maar als je even stil houd bij die waardevolle momenten dan kan je daar leven uit putten waar je het geluk in kan vinden. Heb lang elk seizoen gefotografeerd en kwam er steeds meer achter dat die momenten in mijn leven een ommekeer teweeg hebben gebracht die op de dag van vandaag nog steeds door stroomt.

De vriendendienst van 2005 – 2010 (perspektief te Delft)

VRIENDENDIENST
In het jaar 2005 heb ik m’n levensverhaal geschreven en kwam er toen achter dat ik meer wilde met m’n ervaringsdeskundigheid. Heb me toen aangemeld bij de Vriendendienst DWO (Delft, Westland, Oostland) om als vrijwilliger aan het werk te gaan voor een maatje.
De Vriendendienst is een onderdeel van de organisatie PERSPEKTIEF, en maakt koppels van maatjes (cliënten met een psychische achtergrond) en vrijwilligers die het leuk vinden om iets te kunnen betekenen voor dat maatje. Je probeert hen uit het isolement te halen waar sommigen inzitten, en hun eigenwaarde te laten hervinden. Je gaat om de 14 dagen wat ondernemen waar je alle twee achter staat, niets moet echter. Dit kan zijn: wandeling, film, markt, restaurant, winkelen, fietsen, strand, enzovoort.
Ik kwam in 2005 in contact met Ria Vrolijk, die toen de coördinator was van de Vriendendienst. We hebben veel gepraat over mijn verleden, en wat mijn drijfveer was om me hiervoor in te gaan zetten. Ze had allemaal namen van maatjes in de kaartenbak staan en na een paar weken kreeg ik een telefoontje dat ze iemand voor mij had, Haris genaamd, een Indonesiër die al jaren in Nederland woonde en gestudeerd had aan de TU in Delft.
Hij was ingenieur in de IT en had een groot iq.
De eerste ontmoeting was in Delft, in het kantoor van de Vriendendienst.
Het klikte meteen en we hebben direct een vervolgafspraak gemaakt met z`n tweeën.
Toen was het de eerste keer dat we elkaar echt spraken over ons verleden en de toekomst en wat ons bezig hield. Haris was werkeloos geworden doordat hij zijn vrouw moest verzorgen, anderhalf jaar voordat hij mij ontmoette. Zijn vrouw had kanker en Haris verzorgde haar tot haar dood.

SANYO DIGITAL CAMERA

Maatje Haris (links) vrijwilliger Maarten (rechts)

Doordat hij niet kon werken in die periode is hij ontslagen met alle gevolgen van dien. Na een verwerkingsproces klopte hij aan bij de Vriendendienst, omdat hij in een isolement was geraakt. Haris deed in het verleden alles samen met zijn vrouw, maar nu was alles ineens weggevallen. Zijn vrouw had hij ontmoet in zijn studietijd op de TU. De eerste ontmoeting heeft hij alles verteld en kampte zelf ook met zijn gezondheid, wat met vallen en opstaan ging. Zijn hele familie woonde in Indonesië en Haris woonde zelf al de helft van zijn leven in Nederland. ’Waar hoor ik bij?’ vroeg hij zich op een gegeven moment af. Zijn drang om terug te gaan naar Indonesië was erg groot, maar hij durfde de stap nog niet te maken. De vele ontmoetingen die wij hadden, hebben hem heel goed gedaan en ik vroeg hem ook elke keer hoe ver hij was om de stap te maken, naar Indonesië. Hij voelde zich niet meer prettig in zijn huis waar hij woonde, omdat daar zoveel gebeurd was tijdens de verzorging van zijn vrouw.

In april 2005 was onze eerste ontmoeting en in oktober 2006 nam hij de beslissing om hier alles achter te laten en naar Indonesië te gaan om daar misschien wat op te kunnen bouwen. Hij moest de weken daarna heel veel regelen, en ik heb hem daar ook in bijgestaan. Het huis moest leeg, en alle andere zaken moesten geregeld worden. De laatste keer dat ik hem zag was toen alles wat hij weg wilde doen uit zijn huis bij het grof vuil gezet moest worden. Hij had alleen zijn kleren nog en wat aandenkens, meer niet. Zo ging hij op weg naar zijn wortels, in Indonesië.
Heb telefonisch daarna nog een beetje contact gehad, maar het was niet veel.
Na 9 maanden kreeg ik een telefoontje, hij was weer terug in Nederland, en voelde zich eenzaam. Heb gelijk een afspraak met hem gemaakt, en we ontmoetten elkaar in de bibliotheek van Delft bij de TU. Hij zat letterlijk en figuurlijk aan de grond. Hij had een tas met kleren, en zo liep hij door Delft, en sliep bij de nachtopvang van Delft. De eerste ontmoeting na zijn bezoek aan Indonesië blijft me nog steeds bij: wat was hij down en teleurgesteld! Hij vertelde dat ze hem belazerd hadden met zijn financiën en de zaak die hij wilde opzetten. Ze hadden dus misbruik gemaakt van zijn positie …
Hij zwierf geruime tijd door de stad Delft en dat vond hij heel wrang, na het goede leven wat hij gekend had samen met zijn vrouw. In die periode van zijn zwerftocht is er ook een film gemaakt voor de Vriendendienst door studente van de hogeschool INHOLLAND te Rotterdam. Ik heb daar ook aan meegewerkt, en het gaf voor Haris weer een stimulans om door te zetten wat hij in zijn hoofd had. In de periode er na kwam hij via de GGZ-behandelaar in een pension voor woonbegeleiding in Wateringen, waar hij rond moest komen van 12,50 euro per week, meer was er niet omdat zijn financiën allemaal geregeld werden door het personeel van dat pension. Hij had het er erg moeilijk mee, dat hij daar verbleef tussen mensen die veel meer problemen hadden dan hij, en raakte daardoor nog meer down.
Hij was wel blij dat hij onderdak had en niet meer hoefde te zwerven door Delft.

Ik heb altijd het contact behouden, ondanks dat hij zo erg in de shit zat.
In dat pension voor woonbegeleiding heeft hij ongeveer een jaar gezeten, toen heeft hij zelf een huurhuis in Delft kunnen regelen en is daar in getrokken. Hij had geen geld en moest toch het huis inrichten. Heb hem bijgestaan, middels de toenmalige coördinator van de Vriendendienst, Fred de Hoogh. Haris zocht meubels en andere huishoudelijke zaken. We zijn toen met ze`n drieën naar de kringloopwinkel van Delft gegaan, en mochten gratis alles uitkiezen!
We hebben alles verhuisd, en hij zat er weer netjes bij. In die tijd kwam ik heel veel bij hem, om hem bij te staan, en dat was meerdere malen dan de ontmoetingen van om de 14 dagen, wat de regel was van de Vriendendienst.
Ik heb het met veel energie gedaan, en dat sterkt me om in deze tijd me meer in te zetten voor mensen zoals Haris, want hij is op dit moment niet de enige die zo in het leven staat. We hebben veel gepraat over de toekomst van ons beiden, en op een keer kwam hij met een idee, over wat hij wilde gaan doen.
Haris had connecties in Indonesië, en wilde een tussenpersoon worden voor au-pairs die in Nederlandse en Belgische gezinnen zouden kunnen gaan werken via au-pair-bureaus.
Hij zag het helemaal zitten en ging vanaf deze dag aan het werk. Elke keer als ik hem ontmoette voelde ik de energie die hij in zich had om dat werk uit te voeren.
In oktober 2008 ging hij naar Indonesië om zijn zaken te regelen en studenten warm te maken voor dit mooie werk. Ik heb altijd contact gehouden via MSN met hem, om hem te steunen in de moeilijke tijden daar.
In augustus 2009 kwam hij even terug en heb ik hem gesproken en hij miste Nederland heel erg, hij voelde zich nog steeds nergens bij horen.
Twee weken later vertrok hij weer terug, en tot nu toe zit hij daar nog steeds om zijn business te regelen zoals hij dit noemt. September 2010 is hij van plan weer terug te komen, met veel ervaring in het overleven.
Ik heb veel geleerd van hem, en hij van mij, de positiviteit die we uitstraalden heeft ons gebracht waar we op dit moment in het leven staan. De liefde waarmee we elkaar steunden werkt nog altijd door in het leven van dit moment.

Kansen en Aanreikingen

Het leven kan soms een gevecht en een strijd zijn, wat je een gevoel geeft dat het niet gewonnen kan worden.
Je hoeft niets te winnen, maar de kansen om te groeien in het leven worden je elke dag aangereikt, zodat je het gevoel krijgt niets te hoeven overwinnen, maar gewoon het leven te leven.
Het leven bestaat niet alleen uit leuke dingen, want die grijpen we maar al te graag aan.
Als de negatieve dingen zich aandienen dan grijpen we meestal niet de kansen en aanreikingen die het leven je te bieden hebben.
Laten we inzien dat de oplossingen voor negatieve gevoelens meestal buiten ons bereik liggen en steeds voorbij waaien als we ze willen beetpakken.
De kansen worden aangereikt, je hoeft ze niet te zoeken.
En als de kans voorbij jou waait, komt er een andere langs om jou te dienen.
Een kans is niet dat wat bij een ander plaats vindt, maar die speciaal voor jou bedoeld is, het is maar of je hem grijpt of de volgende pakt.
Pak de kans die bij jou past, want dat is de aanreiking die je nodig hebt om in het leven te groeien naar die mens die je graag wilt zijn. Niet voor een ander, maar alleen voor jezelf!

Presentatie Qracht 500

PRESENTATIE Qracht
Op maandag 15 januari a.s. wordt tijdens een feestelijke presentatie een exemplaar van het magazine Qracht 500 uitgereikt aan Journalist en (toneel)schrijver Roos Schlikker Schrijver.
.
In het magazine Qracht delen mensen uit het hele land hun verhaal over werk, werkloosheid, hun kwetsbaarheid en vooroordelen. En vooral over hun eigen acceptatie en kracht.
Meer informatie over het magazine vind je op:
http://www.tobivroegh.nl/titel.php?id_tit=72

Kwetsbaarheid (voordracht stadsradio Delft)

Wat is kwetsbaarheid?
Is het dat we bang zijn onderuit gehaald te worden als we te veel
van ons zelf laten zien?
Of is het dat we ons eigen ik laten zien in al onze zwakheden,
zodat we geaccepteerd worden zoals we zijn?
We zijn alleen maar bang, bang om onze trots, onze eigen ziel te
verliezen.
We worden er alleen maar sterker van als we dit zouden doen.
We worden namelijk gesterkt door het feit dat we onze
zwakheden laten zien.
Ieder mens heeft zijn zwakheden en die zijn er om te groeien
naar een sterkere persoonlijkheid.
Het leven is als elektriciteit: een + pool en een – pool hebben we
nodig om tot energie te komen.
De pluspool voor het positieve en de minpool voor de aarde om
het één geheel te maken.
We worden verleidt door het negatieve, maar hebben de pluspool
nodig om balans te vinden.
Wees één met je kwetsbaarheid, want dat is wat een mens tot een
energievol wezen maakt.

Interview stadsradio Delft

Met schrijver Maarten van Nieuwkerk sprak Van Straaten over de twee boeken die hij schreef over schizofrenie. Het eerste boek gaat over zijn eigen psychoses (drie stuks) en bevat zijn levensverhaal en gedichten. De titel is “Schizofrenie als levensweg”. Het tweede boek gaat over zijn werkzaamheden in de zorg, na zijn ziektes, als ervaringsdeskundige. Ook dit boek bevat gedichten. Dit boek heeft de titel : “Ervaring schizofrenie, samen delen”.