Is iedereen waardevol?

Een mens zoekt elke dag, ieder uur, naar de waarde van zijn leven, maar in de meeste gevallen herkennen we niet wat de waarde van jezelf is, voor de ander. Waarom zoek- en we toch altijd naar herkenning bij ons zelf, terwijl de ander vele malen aangeeft dat je er mag zijn en dat je trots mag zijn op wie je bent. We laten het meestal niet toe, omdat de complimenten die we krijgen niet als waardevol worden beschouwd, doch alleen maar als mededeling.
Iedereen is waardevol op deze wereld, ook degene waarvan je denkt dat het nooit wat met hem wordt. Als sommige mensen stelen of drugs gebruiken of dealen, zijn het nog steeds mensen die waardevol zijn en die een steentje bij kunnen dragen voor de medemens. In welk opzicht dan?
Iedereen heeft zijn positieve en negatieve kanten, de waarde er van wordt bepaald door wie je als puur mens eigenlijk bent. En niet door je gedrag of wat je uit gespookt hebt. Iedereen komt er vroeg of laat achter dat hij een stukje van zijn leven heeft achtergelaten in het verleden, waar hij het waardevolle van hem of haar zelf meer had kunnen laten gelden. Iedereen komt op een gegeven moment achter die waarheid, dat is waardevolle dat ieder mens bezit op deze aarde.

Advertenties

Van het donker naar het licht

SONY DSC

Morgen zal het beter gaan hoor je vaak zeggen, maar de tijd heeft een grote invloed op het donker en het licht voelen. De angst van de mens heeft een grote invloed op het in donker voelen en leven van de mensheid. Je komt veel angst tegen bij de mensen, maar waarheen moeten ze gaan om het licht te voelen, dus de vreugde en het geluk van hen zelf?
Het vrij zijn waar ik het in dit boek ook over heb, is een grote schakel tussen donker en licht. Wat zal die ander wel niet van me denken? Ik zal hem toch niet kwetsen? Zie ik er wel goed uit? Zitten m’n haren wel goed? Allemaal vragen uit angst gebo- ren. Als je zeker bent van jezelf, en van jezelf houdt zoals een ander dat bij jou zou doen, dan ben je op de goede weg. Hou van jezelf en twijfel niet aan je talenten: want je mag er zijn, zoals je bent! Dat is vrijheid, waardoor je meer in het licht komt te staan. Je ziet dan ook alles in een ander perspectief.
Heel recent kwam ik iemand tegen die vanwege kanker de dood in de ogen zag. Alleen mensen in haar omgeving hadden veel verdriet, zoals de familie, kennissen en vrienden, maar bij haar zag ik een berusting, liefde en zekerheid. Ze was voor zichzelf al zo ver dat het leven ten einde kwam, maar haar omgeving, kon haar positiviteit ten opzichte van de dood nog niet plaatsen. Van het donker naar het licht kan een kleine stap zijn, maar soms lijkt hij mijlen ver weg te zijn! Wat een berusting en liefde voelde ik bij die persoon! Toen ik haar 3 weken voor haar dood een hand gaf, wenste ik haar sterkte, niet met de hoop beter te worden,
maar sterkte met het licht dat ze uitstraalde …

Van separatie cel naar werken met je ervaring

Heb vrijwillig 6 dagen in 1991 in een separatie cel doorgebracht i.v.m. psychotische episode, kon niet op de afdeling functioneren, het enige lichtpuntje was de hulpverlener die het goede contact maakte bij het brengen van me eten te roken en om een praatje te maken. Veel is er gepasseerd, zoals rouwverwerking, acceptatie, verlies van contacten, onveiligheid, en onzekerheid over de toekomst. Waar kon je je nog aan vastklampen? als niet iedereen meer in je geloofde dat het nog goed zou komen. Als je in zo`n situatie zit, is het belangrijk dat je het geloof in jezelf probeert vast te houden. Op dit moment kunnen collega`s, vrienden, familie, kennissen en cliënten niet geloven dat ik toen in 1991 er zo erg bij heb gelopen, maar zal altijd op blijven wijzen en letten waar ik vandaan gekomen ben. De hoop en vertrouwen voor Familie van cliënten moet blijven bestaan, en die zal ik altijd aansturen om dat ook te behouden. Hoe meer je de openheid over je kwetsbaarheid kenbaar maakt hoe vrijer en opener je voelt in het leven. Je kan mensen kwijt raken, maar je krijg er wel waardevolle contacten voor terug. Volg je pad van je gevoel, en grijp je kansen om je ziel met je kwetsbaarheid openbaar te maken voor je vertrouwden en onvertrouwde omgeving, want dat is wat ieder mens die met de psychiatrie in aanraking komt uiteindelijk wil. Ben op dit moment werkzaam als ervaringsdeskundige voor GGZ Delfland te Delft voor een FACT team wat cliënten behandeld met psychotische stoornissen en/of verslaving.
Wat een fijn en krachtig team wat ik altijd vanaf het begin gewaardeerd heb in het opzicht van ooit verlangen naar zo`n team van toen ik nog opgenomen was in 1991. Waren er toen maar zulke teams waar de verschillende disciplines dicht bij elkaar stonden, en snel kon schakelen waar nodig is. Nu zijn Ervaringsdeskundige hier goed ingebed, maar soms moet er in verschijnende instellingen nog erg gestreden worden voor de functie ervaringsdeskundige. De cultuuromslag van herstelzorg is nog niet helemaal doorgedrongen in het personeelsbestand van de verschillende instellingen. GGZ Delfland de instelling waar ik voor werk is dat gelukkig steeds meer gaan waarderen, en het beleid daar goed op gaan aanpassen.

De vriendendienst van 2005 – 2010 (perspektief te Delft)

VRIENDENDIENST
In het jaar 2005 heb ik m’n levensverhaal geschreven en kwam er toen achter dat ik meer wilde met m’n ervaringsdeskundigheid. Heb me toen aangemeld bij de Vriendendienst DWO (Delft, Westland, Oostland) om als vrijwilliger aan het werk te gaan voor een maatje.
De Vriendendienst is een onderdeel van de organisatie PERSPEKTIEF, en maakt koppels van maatjes (cliënten met een psychische achtergrond) en vrijwilligers die het leuk vinden om iets te kunnen betekenen voor dat maatje. Je probeert hen uit het isolement te halen waar sommigen inzitten, en hun eigenwaarde te laten hervinden. Je gaat om de 14 dagen wat ondernemen waar je alle twee achter staat, niets moet echter. Dit kan zijn: wandeling, film, markt, restaurant, winkelen, fietsen, strand, enzovoort.
Ik kwam in 2005 in contact met Ria Vrolijk, die toen de coördinator was van de Vriendendienst. We hebben veel gepraat over mijn verleden, en wat mijn drijfveer was om me hiervoor in te gaan zetten. Ze had allemaal namen van maatjes in de kaartenbak staan en na een paar weken kreeg ik een telefoontje dat ze iemand voor mij had, Haris genaamd, een Indonesiër die al jaren in Nederland woonde en gestudeerd had aan de TU in Delft.
Hij was ingenieur in de IT en had een groot iq.
De eerste ontmoeting was in Delft, in het kantoor van de Vriendendienst.
Het klikte meteen en we hebben direct een vervolgafspraak gemaakt met z`n tweeën.
Toen was het de eerste keer dat we elkaar echt spraken over ons verleden en de toekomst en wat ons bezig hield. Haris was werkeloos geworden doordat hij zijn vrouw moest verzorgen, anderhalf jaar voordat hij mij ontmoette. Zijn vrouw had kanker en Haris verzorgde haar tot haar dood.

SANYO DIGITAL CAMERA

Maatje Haris (links) vrijwilliger Maarten (rechts)

Doordat hij niet kon werken in die periode is hij ontslagen met alle gevolgen van dien. Na een verwerkingsproces klopte hij aan bij de Vriendendienst, omdat hij in een isolement was geraakt. Haris deed in het verleden alles samen met zijn vrouw, maar nu was alles ineens weggevallen. Zijn vrouw had hij ontmoet in zijn studietijd op de TU. De eerste ontmoeting heeft hij alles verteld en kampte zelf ook met zijn gezondheid, wat met vallen en opstaan ging. Zijn hele familie woonde in Indonesië en Haris woonde zelf al de helft van zijn leven in Nederland. ’Waar hoor ik bij?’ vroeg hij zich op een gegeven moment af. Zijn drang om terug te gaan naar Indonesië was erg groot, maar hij durfde de stap nog niet te maken. De vele ontmoetingen die wij hadden, hebben hem heel goed gedaan en ik vroeg hem ook elke keer hoe ver hij was om de stap te maken, naar Indonesië. Hij voelde zich niet meer prettig in zijn huis waar hij woonde, omdat daar zoveel gebeurd was tijdens de verzorging van zijn vrouw.

In april 2005 was onze eerste ontmoeting en in oktober 2006 nam hij de beslissing om hier alles achter te laten en naar Indonesië te gaan om daar misschien wat op te kunnen bouwen. Hij moest de weken daarna heel veel regelen, en ik heb hem daar ook in bijgestaan. Het huis moest leeg, en alle andere zaken moesten geregeld worden. De laatste keer dat ik hem zag was toen alles wat hij weg wilde doen uit zijn huis bij het grof vuil gezet moest worden. Hij had alleen zijn kleren nog en wat aandenkens, meer niet. Zo ging hij op weg naar zijn wortels, in Indonesië.
Heb telefonisch daarna nog een beetje contact gehad, maar het was niet veel.
Na 9 maanden kreeg ik een telefoontje, hij was weer terug in Nederland, en voelde zich eenzaam. Heb gelijk een afspraak met hem gemaakt, en we ontmoetten elkaar in de bibliotheek van Delft bij de TU. Hij zat letterlijk en figuurlijk aan de grond. Hij had een tas met kleren, en zo liep hij door Delft, en sliep bij de nachtopvang van Delft. De eerste ontmoeting na zijn bezoek aan Indonesië blijft me nog steeds bij: wat was hij down en teleurgesteld! Hij vertelde dat ze hem belazerd hadden met zijn financiën en de zaak die hij wilde opzetten. Ze hadden dus misbruik gemaakt van zijn positie …
Hij zwierf geruime tijd door de stad Delft en dat vond hij heel wrang, na het goede leven wat hij gekend had samen met zijn vrouw. In die periode van zijn zwerftocht is er ook een film gemaakt voor de Vriendendienst door studente van de hogeschool INHOLLAND te Rotterdam. Ik heb daar ook aan meegewerkt, en het gaf voor Haris weer een stimulans om door te zetten wat hij in zijn hoofd had. In de periode er na kwam hij via de GGZ-behandelaar in een pension voor woonbegeleiding in Wateringen, waar hij rond moest komen van 12,50 euro per week, meer was er niet omdat zijn financiën allemaal geregeld werden door het personeel van dat pension. Hij had het er erg moeilijk mee, dat hij daar verbleef tussen mensen die veel meer problemen hadden dan hij, en raakte daardoor nog meer down.
Hij was wel blij dat hij onderdak had en niet meer hoefde te zwerven door Delft.

Ik heb altijd het contact behouden, ondanks dat hij zo erg in de shit zat.
In dat pension voor woonbegeleiding heeft hij ongeveer een jaar gezeten, toen heeft hij zelf een huurhuis in Delft kunnen regelen en is daar in getrokken. Hij had geen geld en moest toch het huis inrichten. Heb hem bijgestaan, middels de toenmalige coördinator van de Vriendendienst, Fred de Hoogh. Haris zocht meubels en andere huishoudelijke zaken. We zijn toen met ze`n drieën naar de kringloopwinkel van Delft gegaan, en mochten gratis alles uitkiezen!
We hebben alles verhuisd, en hij zat er weer netjes bij. In die tijd kwam ik heel veel bij hem, om hem bij te staan, en dat was meerdere malen dan de ontmoetingen van om de 14 dagen, wat de regel was van de Vriendendienst.
Ik heb het met veel energie gedaan, en dat sterkt me om in deze tijd me meer in te zetten voor mensen zoals Haris, want hij is op dit moment niet de enige die zo in het leven staat. We hebben veel gepraat over de toekomst van ons beiden, en op een keer kwam hij met een idee, over wat hij wilde gaan doen.
Haris had connecties in Indonesië, en wilde een tussenpersoon worden voor au-pairs die in Nederlandse en Belgische gezinnen zouden kunnen gaan werken via au-pair-bureaus.
Hij zag het helemaal zitten en ging vanaf deze dag aan het werk. Elke keer als ik hem ontmoette voelde ik de energie die hij in zich had om dat werk uit te voeren.
In oktober 2008 ging hij naar Indonesië om zijn zaken te regelen en studenten warm te maken voor dit mooie werk. Ik heb altijd contact gehouden via MSN met hem, om hem te steunen in de moeilijke tijden daar.
In augustus 2009 kwam hij even terug en heb ik hem gesproken en hij miste Nederland heel erg, hij voelde zich nog steeds nergens bij horen.
Twee weken later vertrok hij weer terug, en tot nu toe zit hij daar nog steeds om zijn business te regelen zoals hij dit noemt. September 2010 is hij van plan weer terug te komen, met veel ervaring in het overleven.
Ik heb veel geleerd van hem, en hij van mij, de positiviteit die we uitstraalden heeft ons gebracht waar we op dit moment in het leven staan. De liefde waarmee we elkaar steunden werkt nog altijd door in het leven van dit moment.

Kansen en Aanreikingen

Het leven kan soms een gevecht en een strijd zijn, wat je een gevoel geeft dat het niet gewonnen kan worden.
Je hoeft niets te winnen, maar de kansen om te groeien in het leven worden je elke dag aangereikt, zodat je het gevoel krijgt niets te hoeven overwinnen, maar gewoon het leven te leven.
Het leven bestaat niet alleen uit leuke dingen, want die grijpen we maar al te graag aan.
Als de negatieve dingen zich aandienen dan grijpen we meestal niet de kansen en aanreikingen die het leven je te bieden hebben.
Laten we inzien dat de oplossingen voor negatieve gevoelens meestal buiten ons bereik liggen en steeds voorbij waaien als we ze willen beetpakken.
De kansen worden aangereikt, je hoeft ze niet te zoeken.
En als de kans voorbij jou waait, komt er een andere langs om jou te dienen.
Een kans is niet dat wat bij een ander plaats vindt, maar die speciaal voor jou bedoeld is, het is maar of je hem grijpt of de volgende pakt.
Pak de kans die bij jou past, want dat is de aanreiking die je nodig hebt om in het leven te groeien naar die mens die je graag wilt zijn. Niet voor een ander, maar alleen voor jezelf!

De Puurheid van het mens zijn in de politiek

 

De  puurheid van het mens in de politiek!

Waar gaan we heen als maatschappij, met deze bezuinigingen en negativiteit in de samenleving waar de kwetsbare mensen de dupe van zijn.

De kwetsbare mensen weten niet meer waar ze aan toe zijn, en raken steeds meer in verwarring, wat de maatschappij en dus de economie geen goed doen.  De politiek moet een rots  in de branding zijn, maar ze zijn een politiek die de dwaasheid van het regeren alleen maar goed wil praten ,en daardoor is het een groter  uitstel  geworden, van een grotere malaise die ze niet willen zien.

Waar is de puurheid van de politiek gebleven, die wil toegeven dat ze op de verkeerde weg zijn,   de politiek blijft wel zeggen, met alle macht de burgers te willen redden die kwetsbaar zijn.   Zelfredzaamheid daar heeft de politiek het over, maar die zelfredzaamheid moet wel  geregisseerd worden, en daar is geen plek voor zo als de politiek nu regeert.

De puurheid van de mens komt van binnen uit, dat uit zich in de gift van liefde naar de medemens.

Laat de mens kunnen zijn waarvoor een ieder geboren is, namelijk de liefde in zich zelf te ontdekken, en deze over te dragen naar je medemens. De vorm van je eigen puurheid open te stellen naar degenen die je echt wil en mag zijn.

De cijfers van de economische maatschappij zijn de maatstaf voor de tegenwoordige politiek, maar ze vergeten, dat het geluk, en het welbevinden van de mens. uit de liefde voor de maatschappij bestaat.

Is dit nog wel  aan de orde? We willen niet zien dat we allemaal kwetsbaar zijn, en dat daar een prijs voor betaalt wordt, nee we zoeken het zelf maar uit, nu de economische cijfers niet meer kloppen, maar de cijfers geven wel aan wat voor malaise en ontwikkeling we in de politiek doormaken.

De onverantwoordelijke beslissingen tijdens de economisch rijkdom wat achter ons ligt,  worden nu verhaalt op de kwetsbare burgers die geen verweer meer kunnen geven.

We moeten weer terug naar die puurheid van de politiek, waar de mens zich weer mens voelt, en geen speelbal die heen en weer worden geschopt,  tussen de  te grote belangen, van het gevoel van de  individuele mens in de  politiek.

Grenzen en loslaten…

Heb er veel over gedacht, maar wanneer kunnen we vrij zijn en datgene wat ons dierbaar is loslaten zodat we het weer vast kunnen pakken in onze armen. Houden van is ook, zeggen tot hoever je kan gaan, en aangeven wat je dwars zit, en dank je wel zeggen voor het feit dat je deel mag uitmaken van dat stukje leven van de ander.

Soms heb je het gevoel dat je de ander kwetst omdat je aangeeft wat je grenzen zijn, maar de ander wil namelijk heel graag dat je aangeeft tot hoever je wilt gaan. Verduidelijking geeft vrijheid.

Kwam er in een trainingsweekend  achter, dat vrijheid betekent dat je grenzen stelt en loslaat wat je dierbaar is. Het houden van, wat dan ontstaat geeft een veel mooier en helder beeld van wie en wat je eigenlijk bent.

Wie je dan bent is de liefde van jezelf die je geeft aan de ander in het “zijn”.

Een vriend als reddende engel in een verwoestend Haïti

Opgedragen aan een goede vriend” F. L.”

Soms kom je in je leven iemand tegen, die oprechtheid en respect hoog in het vaandel heeft staan. Als hij dan op een dag uitgezonden wordt naar een rampgebied zoals Haïti, leef je in oprechtheid met hem mee.

Het is niet te bevatten, wat een inpact het kan hebben op iemand die je zo na aan het hart staat. Haïti de woestenij op aarde op dit moment, met vele doden en gewonden. Het zijn allemaal mensen net zoals als wij, die het geluk proberen na te streven, niks meer en niks minder. Toen we elkaar opbelde op woensdag 13 januari, was hij aan het pakken om weg te gaan naar het rampgebied, op stel en sprong. 24 januari 2010 kwam hij terug op Nederlandse bodem, met een bagage die veel voller zat dan daarvoor.

Dit is iets wat een ieder niet koud laat, maar ook beseffende dat een ramp een ieder kan treffen ook dichtbij. Laten we inzien dat liefde een gift is, zonder  geld of een cadeau.

 

Kansen en aanreikingen

Het leven kan soms een gevecht en een strijd zijn, wat je een gevoel geeft dat het niet gewonnen kan worden.

Je hoeft niets te winnen, maar de kansen om te groeien in het leven worden je elke dag aangereikt, zodat je het gevoel krijgt niets te hoeven overwinnen, maar gewoon het leven te leven. Het leven bestaat niet alleen uit leuke dingen, want die grijpen we maar al te graag aan.

Als de negatieve dingen zich aandienen dan grijpen we meestal niet de kansen en aanreikingen die het leven je te bieden hebben. Laten we inzien dat de oplossingen voor negatieve gevoelens meestal buiten ons liggen en steeds voorbij waaien om ze beet te pakken. De kansen worden aangereikt, je hoeft ze niet te zoeken. En als de kans voorbij jou waait komt er een andere langs om jou te dienen.

Een kans is niet dat wat bij een ander plaats vindt, maar die speciaal voor jou bedoeld is, het is maar of je hem grijpt of de volgende pakt.

Pak de kans die bij jou past, want dat is de aanreiking die je nodig hebt om in het leven te groeien naar die mens die je graag wilt zijn. Niet voor een ander, maar alleen voor jezelf!

Ervaringsdeskundigheid

Als ex-cliënt, na een herstelperiode van 12 jaar, mag je jezelf wel ervaringsdeskundige noemen. Je hebt veel meegemaakt, en dat sterkt je om die ervaring uit te dragen om er anderen mee van dienst te kunnen zijn. Je hebt in diepe dalen gezeten, en weet hoe je je op bepaalde momenten in het herstelproces gevoeld hebt, en hoe je reageerde op bepaalde situaties. Het is een groeiproces waar iedereen, kwetsbaar of niet, mee te maken heeft in het leven. Laten we proberen door die ervaringsdeskundigheid in te zetten, het groeiproces van de cliënt door te laten gaan, zodat de cliënt inziet dat hij doelen heeft om naar toe te leven. Het is een natuurlijk proces waar iedereen mee te maken heeft; alleen als je door wat voor omstandigheden dan ook terug valt en niet durft verder te groeien, dan is een ervaringsdeskundige er voor om die angst weg te nemen.

Het leven is er om te groeien en te leren, maar soms komen we niet verder dan het leven, en dat is zonde want het groeiproces is één van de mooiste eigenschappen van het leven.

Laten we zo veel mogelijk ervaringsdeskundigen inzetten om het groeiproces van de cliënt te bevorderen, zonder de angst van het onbekende, want de cliënt in de GGZ heeft een arm om zich heen nodig om hem over de drempel heen te helpen, naar het groeiproces dat hij zelf uit kan stippelen.

Ziekte.

Wat kan een mens zich rot voelen als hij een ziekte onder de leden heeft. De gedachten zijn dan
ik ga het anders doen als ik weer beter ben of ik ga me leven anders indelen.

Er zijn allerlei verschillende ziektes  sommige gaan niet meer over en daar moet je mee leren leven.
Dat is makelijker gezegd als gedaan zou je denken het is de acceptatie die het genezingsproces of evt.
het verdere leven dragelijk maakt. Sommige ziektes hebben tot gevolg dat de dood heel dichtbij komt
wat inderdaad zowat niet te accepteren valt.

Wat komt er dan veel op je af maar de meeste keren ga je het leven op een andere manier beleven.
Als je de dood in de ogen ziet krijg je zoveel kracht en energie dat je er op een gegeven moment in
berust en daardoor veel rust uitstraalt. Geniet van het leven want de rust die je vind in het leven komt
van pas nadat het leven ophoud.

Alles wat je in het leven geleerd heb in  positieve en negatieve zin zal je nodig hebben om de kracht te krijgen
ziektes en dood te accepteren waardoor je een warmlicht bent van energie die je daarna tot een ander mens maken.

Vrienden.

We zeggen altijd vrienden heb je voor het leven maar is dat wel zo. Vrienden zijn er als
je ze nodig hebt en helpen bij dat gene wat jij net niet hebt op dat moment.

Je hebt ze om te lachen en te huilen en alles wat daar tussen zit een waardevolle steun
in het gehaaste leven. Wie zegt er mij wat een echte vriend is?

Er zijn er meest maar een paar die je echte vrienden zijn omdat het leven van alle dag
veel in beslag neemt. Het is een net een trein er stappen soms vrienden uit en er komen
weer vrienden in dat is het leven.

Af en toe stap je zelf ook wel eens uit en ontmoet je andere mensen waardoor je ruimte
groter wordt. Het heeft niets te maken met het ontbreken van interesse maar iedereen
heeft een reis te gaan die niet allemaal via de zelfde perrons loopt.

Probeer daarom iets van jezelf achter te laten bij degenen die je tegen komt.
Je vrienden kies je niet maar ze komen op je pad doe er iets mee waardoor je een stukje
Achterlaat zodat je later als hij of zij weer instapt zegt weet je nog toen op dat perron.

Vrede

Wie heeft het voor het zeggen op deze aarde? Niemand heeft het voor het zeggen
maar de oorlogen nemen steeds toe omdat sommige leidinggevende de wereld
als hun eigendom beschouwen.

We moeten het land beschermen tegen de vijanden maar de vijanden ontstaan
Door het beschermende zoals het geloof, regelgeving, traditie en ga zo maar door.
Het leven draait niet om deze beschermende factoren maar het eerste waar het om draait

Is het lief hebben van de medemens in al zijn negatieve en positieve kanten.
We lopen van het ene conflict naar het ander en zijn constant aan het corrigeren, praten
en vechten tegen wat eigenlijk juist tegen het aanzien van de persoon en niet voor het land
waar de gewone burgers wonen.

Het oordeel en de ongelijkheid van behandeling van de mensen maakt het conflict.
Het is al eeuwen zo maar de mens lijkt nog niets geleerd te hebben van alles.
Als je de mens een dag met zijn rivaal wat dat ook mag zijn mee zou lopen zonder

De invloeden van andere personen dan zou het er al een stuk beter uit zien.
We hebben het gevoel altijd wat te verliezen om dat we te veel belangen hebben.
Gooi de belangen overboord dan kan je alleen winnen, en dat is de voldoening van het leven.
De voldoening van het leven is het leefbaar houden van alle mensen in hun eigen omgeving.
Als ieder mens investeert doormiddel van liefde in zijn eigen mensheid in plaats van te nemen

Dan kan je wel zeggen dat er een vredig geheel ontstaat. Laat je verleiden door de voldoening die
je medemens krijgt want de liefde die daar voor nodig is zit in ieder mens en zal tot de vrede leiden
die het land nodig heeft.

Verleden en toekomst.

Wat is er veel gebeurt denk je in wat achter me licht maar ik kan er met trots op na kijken.
Op de momenten dat het even niet ging ben je misschien een andere kant op gegaan of verder
gegaan waar je gebleven was.

Het is niet waarom gebeuren er die dingen met mij maar wat leer ik er van en wat doe ik er mee.
Ieder mens krijgt negatieve en positieve gebeurtenissen op zijn pad. Op de momenten dat je het
even niet meer ziet zitten word er op eens hulp aangeboden of je krijgt een kaartje of iets anders
wat je tot denken zet.

Als je open staat voor het toeval word het op elk moment aangereikt het is maar wat je er mee doet.
Staat open de wereld in dan zal je zien wat je toe bedeeld krijgt. Ieder mens is een puzzel stukje van
de toekomst het past allemaal in elkaar. Je moet alleen veel gebeurtenissen door maken om te weten
waar je als stukje in het geheel komt te liggen.

Laat iedere gebeurtenis een beter kennen van jezelf zijn zodat je een toekomst tegemoet kan zien
Waar in het puzzelstukje nooit meer verplaatst hoeft te worden.

Toeval?

Ja het valt je toe kan je beter zegen want toeval is iets wat je eigenlijk niet gelooft
en wat je toe valt is van jou het hoort bij jou. Een mensenleven hangt met deze
gebeurtenissen aan elkaar maar we willen het vaak niet inzien of geloven, is puur toeval
zeggen we dan nou echt niet he.

Ik geloof niet in het toeval, het is een geschenk dat leven heet en als we het herkennen
en open voor staan gaat er een wereld voor je open. Waarom kom je die persoon op dat
moment en op die plek nu tegen en wat heeft hij of zij voor boodschap aan jou en jij voor hem of haar.

Als je die vraag steeds stelt zul je verstelt staan wat het leven je brengt en niet wat je
van het leven verwacht. Wat je verwacht behoort al bij jou maar wat het leven brengt is
een verrassing en behoort jou op dat moment nog niet toe pas als je er wat mee doet is het van jou.

Laat het leven toch een verassing zijn want eigenlijk willen we hellemaal niet weten wat ons brengt,
laat het leven altijd een cadeau zijn wat je uitmag pakken.