Hattem “ de Hezenberg” 1996

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Hier ben ik in 1996 opgenomen voor herstel van mijn psychische gesteldheid. Op deze locatie en behandeling is mijn herstel en vorming voor de toekomst in gezet. Mooie groep mensen kwam ik terecht die alle een rugzak hadden te dragen, maar de saamhorigheid was groot en dat kwam ook door de unieke rustige locatie midden in de natuur en de mooie mensen die er zaten op dat moment.
Nu vanaf 2010 werkzaam als ervaringsdeskundige voor een GGZ instelling binnen een FACT team, met veel plezier en uitdaging. Van kwetsbaarheid naar kracht voor het leven.

Advertenties

Info tweede boek (2011) van Nieuwkerk

’Ervaring schizofrenie’ ’samen delen’ is een verhaal en gedichtenbundel ontstaan uit de ervaring met en van ervaringsdeskundigheid.
Het jaar 2005 was een cruciaal jaar waar alles is ingezet, zoals ook het vorige boek ’Schizofrenie als levensweg’ daarin is begonnen.
Het eerste boek ging over m’n leven als cliënt in de instellingen waarin ik heb gezeten.
Dit boek gaat over de ervaringen en wat ik er allemaal mee heb kunnen doen en bereiken.
Verschillende belangengroepen van de GGZ (Geestelijke Gezondheids Zorg) worden beschreven en uitgediept, aangevuld met gedichten
en verhalen over het echte leven in de puurste vorm.
Het is ook een boek dat een brug wil slaan tussen politiek en cliënt, omdat daar nog een hele kloof te overbruggen is.
De hedendaagse cliënt wil gehoord worden door de politiek.
De hulpverlening heeft al een hele slag geslagen, wat de bejegening aangaat, ze voeren uit wat opgedragen wordt, maar doen dat wel met hun hart.
De bejegening in de politiek naar de cliënt in de GGZ is nog een grote slag die geslagen moet worden, want de zelfredzaamheid waar de politiek het al jaren over heeft moet geregisseerd worden, namelijk door de (ex-)cliënt, die in zo’n herstelfase zit dat hij een regisseur kan worden van een andere cliënt, in samenwerking met de professionele hulpverlening.
Het teamwork en de energie die er dan ontstaat is de grootste voedingsbodem voor een beter en sneller herstel van de GGZ-cliënt.

Geen taboe in de psychiatrie

Wat is het leeg in het leven van iemand met een psychiatrische ziekte.
Waar kunnen ze zich aan vastklampen? Wie reikt hen de hand?
De mensen moeten instappen in de rijdende trein van de maatschappij, maar wie steekt hen een hand toe?
Daar ligt de essentie van het probleem: de mensen hebben iemand nodig om met hen naar het volgende perron te lopen omdat ze er zelf niet toe in staat zijn.
Iedereen kan het meemaken, een directeur die naar beneden stort en alles ziet wegvagen.
Maar iemand die zo`n ziekte heeft kan als hij de goede hulp krijgt uitgroeien tot zo’n zelfde directeur.
Ik ben iemand die op de rijdende trein van de maatschappij rijdt en in het leven langs die trein gelopen heeft op zoek naar een perron.
Ik zal in het leven altijd op die grenzen blijven lopen, omdat ik weet dat er teveel mensen zijn die de hand niet aangereikt krijgen.
Laten we nu eens inzien dat een psychiatrische ziekte niet iets is waardoor je niet met mensen kan praten, maar juist een ziekte waarmee je in het leven kan groeien tot een meer emotioneel mens.
Als deze zieke mens een arm, een luisterend oor en veel liefde aangereikt krijgt en zeer veel vertrouwen, dan kan zo iemand de toppen van het leven bereiken

8 jaar Ervaringsdeskundige binnen FACT

Waar blijft de tijd, 1 december 2010 kwam ik binnen bij een FACT team als 1e ervaringsdeskundige binnen deze instelling op de loonlijst van GGZ Delfland te Delft. Door de functie binnen deze organisatie op een goede manier vorm te geven en neergezet is dit uitgegroeid tot een team van 12 Ervaringsdeskundige en 2 stagiaires. Heb kwetsbare periodes gehad waar ik goed mee doorgekomen ben, maar elke keer de gelegenheid gehad het werk weer op te bouwen en dit ook goed uitgevoerd hebt, waar blijft de tijd. Deze periode zit ik in een opbouwfase waar ik veel van leert, wat wil ik verder en hoe gaat ik dat invullen. Mooi dat ik terzijde wordt gestaan door een mooie vrouw die begrijpt hoe de situatie is en hoe te handelen. Soms vraag ik me wel af, waarom ik altijd in een kwetsbare positie blijft en daar niet zozeer een betere plek in kan krijgen. Het werk vind ik steeds een mooie uitdaging en krijg ook mooie berichten terug van de clienten. De positie waar ik me in beweeg blijft soms een zwakke schakel wat wel elke keer een uitdaging is, maar waar ik soms moedeloos van wordt. Heb hiervoor een stuk geschreven ‘waar gaan we heen. wat komen we tegen. wat doen we ermee” wat mij zeer aanspreekt, door mijn kwetsbaarheid ben ik ook gevormd, en kan ik goed mijn werk uitvoeren en functioneren. Ben blij met 8 jaar Ervaringsdeskundigheid binnen FACT GGZ Delfland hoop nog vele jaren dit vol te houden, omdat wat in mij verborgen ligt andere mensen nodig hebben om meer geluk en blijheid te voelen.

Waar gaan we heen, wat komen we tegen, wat doen we er mee?

Soms denken we dat we op het goede spoor zitten in ons levenspad, maar gebeuren er allerlei ongemakken waardoor we kunnen ontsporen in een burn-out, of psychische episode of anders. We moeten soms stilstaan bij wat hebben en daar bewust van zijn, omdat zo’n moeilijke periode heel wat teweeg kan brengen. Deze titel zegt alles over dat levenspad wat je bewandeld in elk individueel mens. Sommige gebeurtenissen hebben een rede die niet altijd duidelijkheid verschaffen over het waarom, maar wel een groei leermoment zijn voor je verdere levenspad. We gaan ergens heen, we komen mensen, locaties en natuur tegen, in allerlei omstandigheden, de vraag blijft altijd wat doen we met de info die wij tegenkomen en zien. Wat doen we met onze energie om activiteiten te ontplooien, zodat andere daar beter van kunnen worden of helpen met hun ongemakken. De individuele mens staat heden ten dage meer dan eens ter discussie omdat die te veel met zichzelf bezig is, maar de info die hierboven staat worden de mensen heden ten dage steeds meer bewust van en moet er een ommekeer komen in de machtsposities van de politiek en individuele mens in de politiek. De gewone burger wordt niet meer echt gehoord, omdat de belangen van grote partijen te groot zijn geworden en daardoor de macht naar zich toe trekken. De titel is dus als laatste wat doen we er mee, maar zou nog aangevuld kunnen worden met: “Wat ga jij er aan doen”

De verandering

Het leven is simpeler dan we kunnen vermoeden. We hebben allemaal zoveel belangen en willen zoveel voor elkaar krijgen, maar waar draait het eigenlijk om in dit leven?
We draven van de ene plek naar de andere plek, maar laat die plek eens gewoon bij jezelf zijn.
We hoeven niet zo ver te reizen om rust te vinden: die zit in onszelf.
We moeten er zijn voor anderen. Laten we daar eens ons geld en energie in steken, dan zijn we al een heel eind in de goede richting.
De wereld waar we wonen eigenen we ons toe alsof hij van onszelf is, maar we hebben hem slechts in bruikleen en daarom moeten we er zuinig op zijn.
Een mens schijnt pas rust te hebben als hij/zij geld bezit, maar het brengt alleen maar meer ellende en stress met zich mee. Geniet van de natuur om je heen, de liefde van iemand anders waar je het van moet hebben.
Het heeft niets met geld te maken of met macht, maar met liefde voor de medemens.
Een kind dat verhongert in de landen van Afrika straalt meer liefde uit dan de machtigste man van Amerika; laat dit even tot je doordringen!
Het enige wat we moeten veranderen is het ego waar we een kick van krijgen. Als je het ego van jezelf weglaat blijft er liefde over en een groter bezit van onszelf is er niet.
En wat nog mooier is: de liefde die je ontvangt is gratis en dat wat je weggeeft daar krijg je iets van terug.
Laat de verandering plaatsvinden in jezelf, dan vloeit hij vanzelf naar de ander met de snelheid van het licht.

De warmte van een mens

Ja, die is tegenwoordig ver te zoeken, maar het zit er wel degelijk.
Er wordt gauw een oordeel over iemand geveld, waardoor de warmte niet toestroomt.
Het zou kunnen dat je die andere persoon niet mag, maar toch zou je objectief moeten blijven, waardoor hij of zij toch iets te vertellen heeft waar je iets aan hebt.
Het oordeel is vaak de stremming op de warmtetoestroom.
Wees gewoon jezelf zonder de angst niet aardig gevonden te worden, dan heb je al een heel eind gewonnen.
De warmte is de positieve energie die een mens uitstraalt naar de ander.
Als je zelf niet lekker in je vel zit is dat ook een stremming.
Dit kan allerlei oorzaken hebben, maar de warmte zal altijd in je zijn, het komt er alleen op dat moment niet uit.
De warmtestroom van een persoon is een grote bepaling van zijn karakter in positieve zin.
Oordeel niet, maar accepteer en respecteer de persoon met al zijn eigenaardigheden; hij of zij heeft altijd iets belangrijks te vertellen, als je het maar toelaat bij jezelf.
Probeer een positieve energiebron voor een ander te zijn, dan stroomt het vanzelf terug.

Reisgenoten

Mensen hebben altijd veel in hun rugzak mee te sjouwen,maar als je dit kan delen met reisgenoten wordt deze rugzak opeens niet zo zwaar meer. Wat een waarde heeft dat als je iets kan delen waar je moeite mee heeft. Ik bedoel met reisgenoten mensen, vrienden, kennissen waar je op je Reis pad gebeurtenissen mee deelt waarin je verder je groei in je leven kan opbouwen, je bespreekt ongemakken, en moeilijkheden op je levenspad waardoor het pad breder wordt omdat je dingen kan delen en niet de zwaarte van die rugzak alleen hoeft te dragen. Heb afgelopen maanden veel geleerd over meer je kwetsbaarheden open te gooien, dat deed ik al, maar je levensvragen blijven op dat moment nog op de achtergrond, omdat je te veel met je kwetsbaarheden overhoop ligt. Het is zaak bij je herstel ook je sociale omgang met mensen om je heen te herstellen, en dat voelt heel goed als je dat ook uitvoert ook bij je medemens. Dit aspect van een sociale update van je contacten is meer helend dan welk medicijn dan ook, ook voor je mede contacten. Ik bedoel Reis pad omdat soms in de lijn van je leven mensen uitstappen die een andere lijn gaan volgen, maar soms toch later weer tegenkomt op je pad zodat ze weer even mee kunnen reizen in jou of hun leven. Iedereen heeft een Reis te gaan die niet vanzelf gaat en waarin je obstakels tegenkomt die niet makkelijk zijn maar altijd zijn te overbruggen.

Herstelvisie vanuit Ervaringsdeskundig perspectief

Vanaf 2010 werkzaam voor een FACT Team waar ik met veel plezier werkt en begeleid. Heb vanaf 2011 een lotgenotengroep opgezet samen met een cliënt die nog steeds draait, waar de cliënten zeer tevreden over zijn. In 2012 begonnen met eetavonden organiseren voor cliënten van het FACT waar ik voor werkte samen met de gastvrouw van dit team. Daarna de WRAP (wellness recovery action plan) cursus gevolgd om na half jaar de facilitator opleiding te doen, we zijn nu zover dat we zelfstandig groepen draaien om de WRAP cursus te geven. Het is een goed verloop van je groei als mens maar ook groei van het systeem GGZ die voluit achter de Ervaringsdeskundige staan om hun te faciliteren in hun verschillende kwaliteiten te ontwikkelen en uit te dragen. Om mij heen merken we dat in veel instellingen sceptisch gekeken wordt naar de meerwaarde van een Ervaringsdeskundige maar bij onze instelling GGZ Delfland hebben ze de meerwaarde ontdekt en mogen we ontwikkelen in ons tempo en draagkracht. Deze ontwikkeling in het systeem van de GGZ brengt een betere herstelwaarde naar voren voor de cliënten, omdat die positiviteit door stroomt naar de eigen regie van de cliënt en het systeem aangeeft je mag je ontwikkelen naar je eigen draagkracht en willen jou daarin ondersteunen. Ik was de eerste Ervaringsdeskundige op de loonlijst van GGZ Delfland, en op dit moment oktober 2018 staan er ongeveer 12 ED `ers op de loonlijst en 4 stagiaire`s, wat een mooie ontwikkeling is dit waar wij als team van Ervaringsdeskundige GGZ Delfland een warm hart van krijgen en wat we van harte ondersteunen.

Gedicht aan Henk de Velde ( de verwondering NCRV)

Deze uitzending ontroerde mij ten diepste.

Gebed(gedicht) aan henk de velde van toen zijn moeder gestorven was en hij er niet heen kon

Makah-chief Jim Woods

Grote geest, Wiens stem ik hoor in de winden en wiens adem alles laat leven. Hoor mij! Ik ben klein en zwak en heb Uw kracht en wijsheid nodig. Laat mij gaan in schoonheid en mogen mijn ogen de rode zonsondergang blijven aanschouwen. Laat mijn handen respect hebben voor de dingen die U gemaakt hebt en mijn oren scherp, om uw woorden te horen. Maak mij verstandig, zodat ik de dingen kan begrijpen, die U mij leert. Laat mij de lessen leren kennen, die U verstopt heeft in elk blad en elke steen. Ik zoek kracht maar niet om sterker te zijn dan mijn broeder. Maak dat ik altijd klaar ben om naar U te komen met schone handen en eerlijke ogen zodat, als het leven ten einde is gekomen, zoals de verdwijnende zonneschijn, mijn geest tot U mag komen zonder schaamte.

Waar gaan we heen op de reis die ieder maakt?

Soms is de puurheid van het leven zo mooi dat het ontroerd en het leven een zingeving geeft. Waar gaan we heen en wat voor obstakels en mooie momenten kom je tegen in de reis die je maakt in het leven. Obstakels geven op je reis verdriet en kracht tegelijk en geven een richting aan die je wil gaan. Het leven zit vol van mooie momenten en gebeurtenissen alleen de bewustwording van deze onderwerpen is het belangrijkste om geluk te voelen en te houden van elkaar.

Nawoord “ ervaring schizofrenie samen delen”

Nawoord

Heb van vele negatieve gebeurtenissen iets positiefs gemaakt, en daar ben ik vele mensen dankbaar voor.
Heb dit inderdaad niet in me eentje gedaan, maar kwam op
de reis die ik tot nu toe gemaakt heb, vele mensen tegen die het hart op de goede plaats hebben zitten. De grenzen van cliënt zijn, en gezond deelnemen aan de maatschappij zal ik me hele leven blijven opzoeken, omdat ik in alle facetten van de psychiatrie mensen tegen komt, die eigenlijk ook allemaal de maatschappij vertegenwoordigen. Van vuilnisman tot zakenman, en van werknemer in de tuinbouw tot psycholoog, allen kom je tegen in de psychiatrie. Wil het taboe in de psychiatrie al 6 jaar doorbreken, en stukje bij beetje brokkelt het taboe inderdaad af, omdat de mensen en de hulpverlening gaan inzien, dat het een echte ziekte is, waarmee je veel kan bereiken, maar je hebt net als ieder mens een netwerk van mensen nodig, en daar ontbreekt het bij de meeste cliënten aan. Het netwerk om te groeien naar een minder eenzaam bestaan, en om te groeien in je eigen fases van je leven. De Medicijnen die de cliënten slikken zijn maar 30 procent van het totale herstelproces, de andere 70 procent, moeten komen van de ondersteuning, netwerk, familie, hulpverlening en tenslotte je eigen kracht. De eigen kracht komt alleen tot zijn recht als de mensen van dat netwerk in evenwicht zijn. En daar ontbreekt het bij de meeste cliënten aan. Je ziet heel veel dat de eigen kracht niet meer aanwezig is, omdat het geen haalbare kaart meer is, het enige is dan afwachten tot dat netwerk wel aanwezig is, zodat de eigenkracht weer herstelt. Heb u in dit boek mogen meenemen in de levensweg die ik bewandeld heb, na de herstel fases van me psychoses. Laat het een inkijk zijn naar een leven verbonden met de psychiatrie, maar voluit in het teken van de maatschappij. De hele psychiatrie is verbonden met het leven, namelijk de groeifases van de individuele mens, in hun rugzak meegedragen, en af en toe mag je hem even leggen, om hem daarna weer te kunnen vullen met minder mooie herinneringen, maar naar ik hoop meer mooie waardevolle herinneringen.