Uitzicht op een vrijheid

De golven breken in elke vorm die ze maar wensen en dan zie je de verschillen in vrijheid welke de zee kiest.
Elke druppel in de zee is een ander leven, maar ze werken wel allemaal samen om tot een samenhang te komen.
Laat het leven een zee zijn van vrijheid waar je elk gewenst moment kan kiezen welke kant je op gaat. Elke druppel helpt je bij de keuze die bij je past.
Het is geen eenzaam bestaan, maar juist een eenheid waar alles en iedereen met elkaar samenwerkt om tot de vrijheid te komen die er altijd zal zijn.

Advertenties

De vreugde en pijn, niet ver van elkaar

De vreugde en pijn, niet ver van elkaar

Het leven is een weg met vele hobbels en kuilen, niet alleen voor jezelf, maar dat is ook zeker bij de ander het geval. De vreugde die je kan hebben in de liefde geven en ontvangen kan een bevrijding zijn die heel mooi kan zijn, maar het kan tegelijkertijd overschaduwd worden door pijn die ook met liefde te maken heeft, maar dan met de liefde die je ontnomen wordt.
Liefde die je ontnomen wordt doet pijn aan je hart, wat niet te beschrijven is. Jammer genoeg moet je die pijn accepteren en een plekje zien te geven, want je kan de pijn niet uitwissen of van iemand overnemen.
Daarom zeg ik laat de liefde bloeien, ook naar je medemens, dan komt het vanzelf terug, niet altijd op het moment dat je het wil, maar op de momenten dat je het niet verwacht en opgegeven hebt. De liefde is een lot uit de loterij, je hebt altijd prijs, maar de hoofdprijs komt altijd onverwacht.

Luc Vercauteren bezoekt de herstelacademie te Delft

Luc Vercauteren heeft vandaag 7 januari een bezoek gebracht aan de herstelacademie te Delft. Het boek “ Grenzeloos Geluk” kwam hij brengen en signeren. Luc was op de fiets vanuit Maastricht, heeft vandaag verschillende locaties bezocht en ging morgen vanuit Rotterdam weer verder op pad, waar kan, gaat hij op de fiets en anders neemt hij de trein. Dit boek is een waardevol exemplaar voor iedereen die een verhaal van geluk te vertellen heeft.

Afscheid ( 2018)

Het kan voorgoed zijn, maar ook voor even, een mens neemt voordurend afscheid tijdens het leven.
Als je met iemand een praatje maakt, of een auto die je verkoopt, of je neemt afscheid van een dierbare die is overleden.
Soms is het een stukje van jezelf wat je achter moet laten, het vertrouwde, de veiligheid die je kwijt kan raken.
Een scheiding van je man of vrouw, waar je jaren lief en leed mee gedeeld hebt.
Het afscheid kan ook een begin zijn van iets nieuws, wat een vrijheid kan betekenen die je nog niet eerder gevoeld hebt.
Laat het afscheid een goede herinnering blijven waar je wat aan hebt, zonder datgene wat je kwijt bent.
Eigenlijk raken we nooit wat kwijt, want een afscheid is nooit definitief. De herinnering, het gevoel en de warmte van een persoon of iets anders kan nog altijd aanwezig zijn.
Laat het afscheid een verandering zijn van je innerlijk, zodat het een positieve uitwerking heeft op jezelf.
Wees voor altijd jezelf bij waar je afscheid van neemt en laat wat je voelt voor datgene een rustplaats zijn in je hart, zodat het nooit verdwijnt.

Kerst noot en knuffel voor dak en thuislozen

Een knuffel en noot voor de dak en thuislozen en iedereen die dit leest. Voor een mooie uitnodiging van Iris de Hond

info@musicforshelter.com
http://www.irishond.nl

Lieve mens je mag zijn wie je bent ieder is uniek dus jij en jullie ook. Iedereen is een stukje van de wereld puzzel die niet compleet is met jou als stukje puzzel van het geheel. Liefde, puurheid, kracht en zingeving zijn een paar onderdelen die je op de been houden maar een arm een knuffel een omhelzing des te meer. Graag bij deze denk ik aan jou en jullie als je de maaltijd nuttigt maar ook als je het even niet ziet zitten in welke omstandigheden je ook maar bevindt. Ik en wij houden van jullie.
Was getekend: Maarten van Nieuwkerk Ervaringsdeskundige Ggz Delfland te Delft

Column: “ Qracht”

Qracht

Waar halen we de kracht vandaan om bij tegenslagen als ziekte een lichtpuntje te zien? Er is altijd een lichtpuntje, dat in een duistere periode overwoekerd kan raken. In duisternis leven is meer overleven, waarbij je ziel blootligt. Mensen beschikken echter over kracht die van grote betekenis is voor ons bestaan. Daar kun je in donkere tijden gebruik van maken. Laat het bruisen, ontplooien en vlammen zoals je zelf wilt. Er komt energie vrij, dat het overleven van mensen in alle variaties zichtbaar maakt. Kracht en energie inzetten is een leerschool die ons bestaan waardig maakt.
“Kracht naar kruis” zeggen mensen wel: je draagt zo veel last als je dragen kunt. Maar bij sommigen bevat de draagzak ongekende hoeveelheden en is niet altijd de kracht te vinden deze te dragen. Dan kun je de kracht om door te gaan misschien uit iemand anders halen. Ook liefde kan dienen om de kracht om te overleven te hervinden. Liefde is ook op zichzelf een waardevolle kracht, met een positief effect op je ziel.
Er zijn echter ook mensen die geen liefde en begrip mogen ontvangen bij wat zij in hun leven moeten doorstaan. Zij zullen, hoe moeilijk dit ook kan zijn, zelf de kracht moeten vinden net als hoop voor de toekomst. Allereerst in zichzelf, ieder mens heeft kracht in zich.
Laten we liefde, respect en kracht als drijfveer nemen om de tegenslagen van het leven aan te kunnen. Zij zouden voor iedereen toegankelijk moeten zijn, maar soms is het vermogen om liefde, respect en kracht te gebruiken niet meer aanwezig. Dan moeten we mensen ondersteunen.
Maarten van Nieuwkerk

Hattem “ de Hezenberg” 1996

Hier ben ik in 1996 opgenomen voor herstel van mijn psychische gesteldheid. Op deze locatie en behandeling is mijn herstel en vorming voor de toekomst in gezet. Mooie groep mensen kwam ik terecht die alle een rugzak hadden te dragen, maar de saamhorigheid was groot en dat kwam ook door de unieke rustige locatie midden in de natuur en de mooie mensen die er zaten op dat moment.
Nu vanaf 2010 werkzaam als ervaringsdeskundige voor een GGZ instelling binnen een FACT team, met veel plezier en uitdaging. Van kwetsbaarheid naar kracht voor het leven.

Info tweede boek (2011) van Nieuwkerk

’Ervaring schizofrenie’ ’samen delen’ is een verhaal en gedichtenbundel ontstaan uit de ervaring met en van ervaringsdeskundigheid.
Het jaar 2005 was een cruciaal jaar waar alles is ingezet, zoals ook het vorige boek ’Schizofrenie als levensweg’ daarin is begonnen.
Het eerste boek ging over m’n leven als cliënt in de instellingen waarin ik heb gezeten.
Dit boek gaat over de ervaringen en wat ik er allemaal mee heb kunnen doen en bereiken.
Verschillende belangengroepen van de GGZ (Geestelijke Gezondheids Zorg) worden beschreven en uitgediept, aangevuld met gedichten
en verhalen over het echte leven in de puurste vorm.
Het is ook een boek dat een brug wil slaan tussen politiek en cliënt, omdat daar nog een hele kloof te overbruggen is.
De hedendaagse cliënt wil gehoord worden door de politiek.
De hulpverlening heeft al een hele slag geslagen, wat de bejegening aangaat, ze voeren uit wat opgedragen wordt, maar doen dat wel met hun hart.
De bejegening in de politiek naar de cliënt in de GGZ is nog een grote slag die geslagen moet worden, want de zelfredzaamheid waar de politiek het al jaren over heeft moet geregisseerd worden, namelijk door de (ex-)cliënt, die in zo’n herstelfase zit dat hij een regisseur kan worden van een andere cliënt, in samenwerking met de professionele hulpverlening.
Het teamwork en de energie die er dan ontstaat is de grootste voedingsbodem voor een beter en sneller herstel van de GGZ-cliënt.

Geen taboe in de psychiatrie

Wat is het leeg in het leven van iemand met een psychiatrische ziekte.
Waar kunnen ze zich aan vastklampen? Wie reikt hen de hand?
De mensen moeten instappen in de rijdende trein van de maatschappij, maar wie steekt hen een hand toe?
Daar ligt de essentie van het probleem: de mensen hebben iemand nodig om met hen naar het volgende perron te lopen omdat ze er zelf niet toe in staat zijn.
Iedereen kan het meemaken, een directeur die naar beneden stort en alles ziet wegvagen.
Maar iemand die zo`n ziekte heeft kan als hij de goede hulp krijgt uitgroeien tot zo’n zelfde directeur.
Ik ben iemand die op de rijdende trein van de maatschappij rijdt en in het leven langs die trein gelopen heeft op zoek naar een perron.
Ik zal in het leven altijd op die grenzen blijven lopen, omdat ik weet dat er teveel mensen zijn die de hand niet aangereikt krijgen.
Laten we nu eens inzien dat een psychiatrische ziekte niet iets is waardoor je niet met mensen kan praten, maar juist een ziekte waarmee je in het leven kan groeien tot een meer emotioneel mens.
Als deze zieke mens een arm, een luisterend oor en veel liefde aangereikt krijgt en zeer veel vertrouwen, dan kan zo iemand de toppen van het leven bereiken

8 jaar Ervaringsdeskundige binnen FACT

Waar blijft de tijd, 1 december 2010 kwam ik binnen bij een FACT team als 1e ervaringsdeskundige binnen deze instelling op de loonlijst van GGZ Delfland te Delft. Door de functie binnen deze organisatie op een goede manier vorm te geven en neergezet is dit uitgegroeid tot een team van 12 Ervaringsdeskundige en 2 stagiaires. Heb kwetsbare periodes gehad waar ik goed mee doorgekomen ben, maar elke keer de gelegenheid gehad het werk weer op te bouwen en dit ook goed uitgevoerd hebt, waar blijft de tijd. Deze periode zit ik in een opbouwfase waar ik veel van leert, wat wil ik verder en hoe gaat ik dat invullen. Mooi dat ik terzijde wordt gestaan door een mooie vrouw die begrijpt hoe de situatie is en hoe te handelen. Soms vraag ik me wel af, waarom ik altijd in een kwetsbare positie blijft en daar niet zozeer een betere plek in kan krijgen. Het werk vind ik steeds een mooie uitdaging en krijg ook mooie berichten terug van de clienten. De positie waar ik me in beweeg blijft soms een zwakke schakel wat wel elke keer een uitdaging is, maar waar ik soms moedeloos van wordt. Heb hiervoor een stuk geschreven ‘waar gaan we heen. wat komen we tegen. wat doen we ermee” wat mij zeer aanspreekt, door mijn kwetsbaarheid ben ik ook gevormd, en kan ik goed mijn werk uitvoeren en functioneren. Ben blij met 8 jaar Ervaringsdeskundigheid binnen FACT GGZ Delfland hoop nog vele jaren dit vol te houden, omdat wat in mij verborgen ligt andere mensen nodig hebben om meer geluk en blijheid te voelen.

Waar gaan we heen, wat komen we tegen, wat doen we er mee?

Soms denken we dat we op het goede spoor zitten in ons levenspad, maar gebeuren er allerlei ongemakken waardoor we kunnen ontsporen in een burn-out, of psychische episode of anders. We moeten soms stilstaan bij wat hebben en daar bewust van zijn, omdat zo’n moeilijke periode heel wat teweeg kan brengen. Deze titel zegt alles over dat levenspad wat je bewandeld in elk individueel mens. Sommige gebeurtenissen hebben een rede die niet altijd duidelijkheid verschaffen over het waarom, maar wel een groei leermoment zijn voor je verdere levenspad. We gaan ergens heen, we komen mensen, locaties en natuur tegen, in allerlei omstandigheden, de vraag blijft altijd wat doen we met de info die wij tegenkomen en zien. Wat doen we met onze energie om activiteiten te ontplooien, zodat andere daar beter van kunnen worden of helpen met hun ongemakken. De individuele mens staat heden ten dage meer dan eens ter discussie omdat die te veel met zichzelf bezig is, maar de info die hierboven staat worden de mensen heden ten dage steeds meer bewust van en moet er een ommekeer komen in de machtsposities van de politiek en individuele mens in de politiek. De gewone burger wordt niet meer echt gehoord, omdat de belangen van grote partijen te groot zijn geworden en daardoor de macht naar zich toe trekken. De titel is dus als laatste wat doen we er mee, maar zou nog aangevuld kunnen worden met: “Wat ga jij er aan doen”

De verandering

Het leven is simpeler dan we kunnen vermoeden. We hebben allemaal zoveel belangen en willen zoveel voor elkaar krijgen, maar waar draait het eigenlijk om in dit leven?
We draven van de ene plek naar de andere plek, maar laat die plek eens gewoon bij jezelf zijn.
We hoeven niet zo ver te reizen om rust te vinden: die zit in onszelf.
We moeten er zijn voor anderen. Laten we daar eens ons geld en energie in steken, dan zijn we al een heel eind in de goede richting.
De wereld waar we wonen eigenen we ons toe alsof hij van onszelf is, maar we hebben hem slechts in bruikleen en daarom moeten we er zuinig op zijn.
Een mens schijnt pas rust te hebben als hij/zij geld bezit, maar het brengt alleen maar meer ellende en stress met zich mee. Geniet van de natuur om je heen, de liefde van iemand anders waar je het van moet hebben.
Het heeft niets met geld te maken of met macht, maar met liefde voor de medemens.
Een kind dat verhongert in de landen van Afrika straalt meer liefde uit dan de machtigste man van Amerika; laat dit even tot je doordringen!
Het enige wat we moeten veranderen is het ego waar we een kick van krijgen. Als je het ego van jezelf weglaat blijft er liefde over en een groter bezit van onszelf is er niet.
En wat nog mooier is: de liefde die je ontvangt is gratis en dat wat je weggeeft daar krijg je iets van terug.
Laat de verandering plaatsvinden in jezelf, dan vloeit hij vanzelf naar de ander met de snelheid van het licht.

De warmte van een mens

Ja, die is tegenwoordig ver te zoeken, maar het zit er wel degelijk.
Er wordt gauw een oordeel over iemand geveld, waardoor de warmte niet toestroomt.
Het zou kunnen dat je die andere persoon niet mag, maar toch zou je objectief moeten blijven, waardoor hij of zij toch iets te vertellen heeft waar je iets aan hebt.
Het oordeel is vaak de stremming op de warmtetoestroom.
Wees gewoon jezelf zonder de angst niet aardig gevonden te worden, dan heb je al een heel eind gewonnen.
De warmte is de positieve energie die een mens uitstraalt naar de ander.
Als je zelf niet lekker in je vel zit is dat ook een stremming.
Dit kan allerlei oorzaken hebben, maar de warmte zal altijd in je zijn, het komt er alleen op dat moment niet uit.
De warmtestroom van een persoon is een grote bepaling van zijn karakter in positieve zin.
Oordeel niet, maar accepteer en respecteer de persoon met al zijn eigenaardigheden; hij of zij heeft altijd iets belangrijks te vertellen, als je het maar toelaat bij jezelf.
Probeer een positieve energiebron voor een ander te zijn, dan stroomt het vanzelf terug.