De Puurheid van het mens zijn in de politiek

 

De  puurheid van het mens in de politiek!

Waar gaan we heen als maatschappij, met deze bezuinigingen en negativiteit in de samenleving waar de kwetsbare mensen de dupe van zijn.

De kwetsbare mensen weten niet meer waar ze aan toe zijn, en raken steeds meer in verwarring, wat de maatschappij en dus de economie geen goed doen.  De politiek moet een rots  in de branding zijn, maar ze zijn een politiek die de dwaasheid van het regeren alleen maar goed wil praten ,en daardoor is het een groter  uitstel  geworden, van een grotere malaise die ze niet willen zien.

Waar is de puurheid van de politiek gebleven, die wil toegeven dat ze op de verkeerde weg zijn,   de politiek blijft wel zeggen, met alle macht de burgers te willen redden die kwetsbaar zijn.   Zelfredzaamheid daar heeft de politiek het over, maar die zelfredzaamheid moet wel  geregisseerd worden, en daar is geen plek voor zo als de politiek nu regeert.

De puurheid van de mens komt van binnen uit, dat uit zich in de gift van liefde naar de medemens.

Laat de mens kunnen zijn waarvoor een ieder geboren is, namelijk de liefde in zich zelf te ontdekken, en deze over te dragen naar je medemens. De vorm van je eigen puurheid open te stellen naar degenen die je echt wil en mag zijn.

De cijfers van de economische maatschappij zijn de maatstaf voor de tegenwoordige politiek, maar ze vergeten, dat het geluk, en het welbevinden van de mens. uit de liefde voor de maatschappij bestaat.

Is dit nog wel  aan de orde? We willen niet zien dat we allemaal kwetsbaar zijn, en dat daar een prijs voor betaalt wordt, nee we zoeken het zelf maar uit, nu de economische cijfers niet meer kloppen, maar de cijfers geven wel aan wat voor malaise en ontwikkeling we in de politiek doormaken.

De onverantwoordelijke beslissingen tijdens de economisch rijkdom wat achter ons ligt,  worden nu verhaalt op de kwetsbare burgers die geen verweer meer kunnen geven.

We moeten weer terug naar die puurheid van de politiek, waar de mens zich weer mens voelt, en geen speelbal die heen en weer worden geschopt,  tussen de  te grote belangen, van het gevoel van de  individuele mens in de  politiek.